Q&A

[интервју] Love Like Birds – фолк приказна од Белгија – Plagij
26.12.2010

In case your Macedonian is a bit rusty; I added the English text in between

Кога би можела да бираш, во кој временски период би живеела?
Elke:
Тешко прашање за почеток! Сакам да имам временска машина, зошто го сакам и времето во кое живеам. Сакам да можам набрзинка да летам насекаде и да можам да одржувам контакт со блиски другари на далечни места. Но, би сакала и да можам да отпатувам и во друго време. Од 20-тите се‘ до денес. Поради различната музика, танцување, начин на облекување. Доброто денес е што се‘ се враќа, можеш да носиш што сакаш, можеш да најдеш луѓе кои би те прифатиле и кои би ги сакале истите нешта како тебе. Мислам дека го најдов своето место, иако понекогаш сум под огромен стрес и ми се раѓа желбата да се вратам во она време кога – како што ми рече дедо ми пред неколку месеци – „само се излежувавме на трева со другарите и филозофиравме за животот. Ништо помалку, ништо повеќе.“
Можам да зборувам многу за ова, но ќе ставам точка овде. Не можам да им фатам крај на мислите.
If you could live in any time period, what would it be?
A difficult question to start with! Oh, I wish I had a time machine, because I like this time now. I like being able to fly everywhere, and keep direct and fast contact with close-in-my-heart, but far-away-in-distance- friends. But I would love to travel back to different times. From the 20’s up to now. For the different kinds of music, dancing, way of dressing. The good thing about today is that everything is coming back, and you can wear anything you’d like, you’ll find people that are open enough to accept that, and/or share your love for something. I think I’m at my place in this time period, eventhough I can get very cyberstressed sometimes, wanting to go back to a time –like my grandpa told me a few months ago- “when all you’d do was lie in the grass with your best friends and talk about life. Nothing less, nothing more.”
I could go on and on about it, but I’ll stop here, I can’t finish my thoughts about this one.

Love Like Birds… Што претставува ова име?
Elke: Тоа е една илузија, чувство кое бликна додека чкрткав срценца на писменце наменето за една симпатија. Се работи за слобода, за чувство на топлина. За незнајните височини на љубовта, она вивнување во воздухот. Моментот кога лебдиш и се што гледаш над себе се јата птици. Тешко е да се објасни. Спој на куп неврзани мисли и чувства.
Love Like Birds… what does it stand for?

It’s an imagine, a feeling that popped up when I was drawing little hearts on a paper, leaving a note for a boy I used to love. I think it’s about the freedom, and a warm feeling. The high of love, flying high up in the air. And the moment when you stand still and all you see is a big flock of birds above you. It’s hard to explain. It’s a lot of loose thoughts and feelings combined.

photo © Love Like Birds

Која е Elke?
Elke: Заљубена сум во љубовта. Место не ме фаќа, се трудам да организирам што повеќе евтини екскурзиички. Посетувам пријатели и ги терам тие да ме шетаат низ град. Во такви околности обожавам да се препуштам на туѓите вкусови и начин на живот. Дружељубива сум, но ми треба и време за себе. Ми треба љубов, музика и авантура. Убавината во малите нешта. Порано ги делев деновите на црни, сиви, сиви и златни, но најдов човек кој ми внесе рамнотежа, сега сум поспокојна од кога било. Сакам да танцувам. Обожавам да танцувам.
Who is Elke?

I’m a sucker for love.
I have a hard time staying in one place for long, so I try to make little cheap travels as much as I can. Visiting friends abroad and having them guide me around town. I love surrendering to someone else’s taste and life then. I am a social animal that loves alone time too. I need love, music and adventure. Beauty in the small things. I used to have black, grey, blue and golden days, but I found a boy who is my counter weight and keeps me in perfect balance, so I have been feeling as calm as ever. And I love dancing. Oh, I really love dancing.
Дали гитарата е твојот омилен инструмент?
Elke: Има цел куп инструменти на кои би сакала да знам да свирам. Најпрво ми текна на гитарата зошто е лесно да патуваш со неа и не ти треба многу опрема за да свириш. Не сум виртуоз, дрнкам по некој акорд, но тоа ми е сосем доволно.
Сакам да научам да свирам на пијано, ми се допаѓа полниот звук и можеш да си играш со нотите. Отсекогаш сум им љубоморела на тапанарите, координацијата не ми е баш сјајна. И виолина! И труба! Ох, би можела да набројувам до бескрај.
Is the guitar your fav instrument?

There are many instruments I wish I could play. Guitar was the first thing I thought about, and it’s easy to take along somewhere, and you don’t need much to be able to play some songs. I’m a terrible guitarplayer, I can only play a certain amount of chords, but that’s ok for me. I’m trying to play some piano now, I love how the sound can fill the whole room, and how you can play around with the keys. And I’m always a bit jealous of drummers, but my coordination is not good enough for that. And violin! And trompet! Oh, I could go on and on.

Какозапочнаљубовтасо твојата гитара?
Elke: Околу 12 години бев член на извидници и постарите момци секогаш свиреа песни кои ние ги пеевме. Се криев со другарките за да ја свириме и пееме “Hit me baby one more time” (во акустична, инди верзија, секако), а кога имав 16 јас и сестра ми добивме гитара за Синтаклас (Sinterklaas на 6-ти Декември им носи подароци на децата од Белгија и Холандија). Никогаш не сум одела на часови по гитара и бев разочарана што не можев да свирам. Мислев дека ќе ми дојде само од себе кога ќе ја фатам гитарата, но нормално, не беше така. Навечер го гасев светлото во соба и дрнкав по малку. Многу ми се допаѓаше звукот. Мислам дека отсекогаш сум го сакала.
How did the “love affair” with your guitar started?

I used to be in the scouts for 12 years and the older guys always played songs that some of us would sing along to. I used to hide away with my best friends to play Hit Me Baby One More Time over and over (in an acoustic indie version, of course J) and when I was 16 me and my sisters got a guitar for Sinterklaas (he brings the children in Belgium and the Netherlands presents on the 6th of December). I never took lessons and I got very frustrated not being able to play. I had the feeling it would just come out when I would hold it, but of course it didn’t.. I used to turn all the lights out in my room at night and just strum Am for a while. I liked that sound a lot. I think I’ve always loved it.

Како стигна до изгледот/ставот кој го градиш?
Elke: Само го пронајдов изгледот кој мислам дека мене најмногу ми прилега. Веројатно е дека ќе го променам со тек на време. Секогаш се менува. Носам работи во кои ми е удобно и се ослободив од онаа средношколска несигурност. Сега не сакам да бидам несигурна, одбивам да бидам. Сите гледаат наназад, во младоста, како најдобар период во животот. Ме растажува фактот дека многу момчиња и девојчиња не се среќни со изгледот на телото бидејќи во светот се проектира – за многумина – една недофатлива слика. Сакам да се хранам здраво, да се грижам за своето тело без да се грижам за тоа дали ќе изедам пица, сладолед, пита или слатки. Важно е да се помириш со својот изглед, само на тој начин ќе ги истакнеш своите позитивни страни. Никој не е совршен. Фала му на Бога за тоа!
Why do you cultivate the look you have?

I’m not sure what you mean.. I just think I found the look I feel like myself in. It’s possible that it’ll change over time. It always does. But I just wear what I feel comfortable in, and I got rid of all of that high school and early college uncertainty. I don’t want to be insecure now, I try to refuse, because everyone always looks back at there youth and young(wo)manhood with thoughts like “these were my best days.” It makes me sad when girls and boys are unhappy with their bodies, because the world projects a –for so many people- unreachable image. I just want to eat healthy and take care of my body, without having to worry about pizza, ice cream, pie and candy from time to time. It’s important to find peace in how you look, that way you can show others your most positive sides too. No one is perfect. Thank God for that!

Како навлезе во singer/songwriter светот?
Elke: Случајно се најдов таму. Само се случи. Еден другар ми кажа дека ја видел мојата преработка на “Between the Bars” на YouTube и ми кажа дека треба да се експонирам, па направив MySpace. Се уште ми е чудно кога некој ќе ми напише некој фин коментар или ќе ме покани да свирам. Чувството е прекрасно, ме мотивира да продолжам.
How did you get involved in the singer/songwriter scene?

I kind of just rolled in. It just happened. A dear far away friend told me he had seen my Between The Bars cover on youtube and told me I should get out there, so I made a Myspace and I’m still very surprised every time a stranger comes across it and writes me a nice comment, or gives me a chance to pl ay. It warms my heart and keeps me bringing it out into the world.

Дaли публиката веднаш те прифати?
Elke: Имам можности за свирки, соработки со други музичари, убав збор овде-онде. Претпоставувам дека сум добро прифатена.
Did the crowd accept you in your home country?

I’m getting some chances to play, collaborate with other artists and wonderful comments, so I guess I’m accepted.

Какво ечуството да си соло изведувач?
Elke: На некој начин, така се чувствувам помоќна. Треба да ги надминам стравовите и да терам само напред. Да сум во бенд, ќе бев под огромен притисок. Затоа што би имало шанса да ги зезнам и нив. Ако свирам сама и музиката ми е за никаде, можам да се справам со тоа. Би била тажна, но не би нашла вина во себе. Плус, вака можам да ги свирам песните кои сакам да ги свирам во моментот, можам да почнам и да завршам кога сакам. Едноставно, не сакам да бидам одговорна за другите. Од друга страна, никогаш не сум се обидела да отсвирам некои мои песни со луѓе, а можно е некое виолончело, пијано, гитара плус, жици, придружни вокали да создаде некој потопол, пополн звук…
What’s it like to be a solo girl performer?

In a way I feel at my strongest like that. I need to overcome my fears and go for it. I would be so much more stressed when I had a band, because then I can fuck it up for them. If I play alone, and I suck, it’s just me, and I can handle that. It would make me very sad, but not feeling guilty. Plus, this way I can play the songs how I feel them at that moment, begin and stop when ever I want. I guess I don’t like being responsible for others. On the other hand, I haven’t really tried to play my songs with others, and it’s possible that some cello, piano, more guitar, strings, some background singing could all make it warmer and fuller..

Што мислиш, кога би го издала твојот следен албум?
Elke: Далеку сум од албум, но за почеток супер би било да снимам демо, а потоа и EP. Ептен новајлија сум, не знам од каде да го фатам крајот, но имам добри пријатели со домашни студија и искуство во музичките води. Би можеле да ми помогнат. Снимањето најверојатно ќе биде во Гент, Белгија, каде што живеам.
What do you think, where will you record your next album?

An album is far away, but I would love to get a demo, and later an EP out. I’m such a rookie, I have no idea how to start, but I have dear friends with home studios and experience in the music world. I can ask them for help. The recording will probably be in Gent, Belgium, where I live.

Какви ти се ставовите околу lo-fi продукцијата и музиката?
Elke: Памтам снимка на еден другар за германско радио. Емисијата се вика “Phoning it in”, се јавуваат на музичари, а тие свират неколку песни преку телефон. Ти се чини за тебе свират. Се чинат поблиски. Сакам и бистри снимки, каде што убаво се слуша гласот и стиховите. Lo-fi снимките знаат да бидат напорни. Слушаш убава мелодија, но од неа те дели премреже од шумови. Но, како што реков, можат да бидат и многу интимни, тоа е тоа што го сакам за нив.
How do you stand on lo-fi production and music?

I remember a recording of a friend for a Dutch radioshow. It’s called it “Phoning it in”, they call the artist and he/she plays some songs over the phone. It feels like they’re playing just for you. They seem to close.. I do like good recordings too. Where you hear the quality of the voice, and the lyrics. A very lo-fi recording can be so teasing that it’s annoying.. You hear something that seems beautiful, but there is this web of little sounds as a barrier. But like I said, it can feel very intimate and personal, and that’s what I love about it.

Кои се твоите главни влијанија?
Elke: Израснав со бој-бендови како Backstreet Boys, па во средношколските денови се префрлив на инди-рок како 3 Doors Down, Linkin Park итн. Потоа ги заслушав Damien Rice, Cat Power, Elliot Smith, Iron&Wine, Sufjan Stevens, Laura Marling, Billie Holiday, Ella Fitzgerald… Бендови кои се уште ги сакам. Поткрадувајќи од нивните песни, акорди, мелодии, научив да свирам гитара. Начинот на кој свирам се разви од таму. Стиховите доаѓаат од срцето. Копнежливи, кршливи, љубовни.
What are your main influences?

I grew up with boybands like the Backstreet Boys, and went to indierock like 3 Doors Down, Linkin Park, etc. during early high school. But then I got into Damien Rice, Cat Power, Elliott Smith, Iron&Wine, Sufjan Stevens, Laura Marling, Billie Holiday, Ella Fitzgerald,.. Bands I still love. I started playing guitar by stealing their songs, so the chords and melodies, the way of playing grew from that, the lyrics come from the heart; longing, breaking, loving.


Што е побитно за тебе во една кантавторска композиција, значењето на текстот или музичкиот дел?
Elke :
Најважно е да чувствуваш. Ако ти ги чувствуваш, има огромна шанса дека и другите ќе го чувствуваат истото кога ќе ги пуштиш звуците во воздух. Како во љубовта, сликарството, филмовите, фотографиите, религијата, итн. Важно е да чувствуваш.
What is more important for you, the meaning of the lyrics, or the composer part in one singer-songwritter performance?

The important thing is that you feel it. If you feel it, there is a big chance that there will be others feeling it too when you let it out in the air. As in love, paintings, movies, pictures, religion, etc. it’s important that you feel it.

Major/indie label?
Elke: Не мислам дека некоја голема музичка куќа би била заинтересирана за мене. Се чувствувам како да сум некое животно кое не се наоѓа ни на земја, ни во вода, додека сите други музичари се големи риби. Се чувствувам многу, многу мала во музичкиот свет, а тоа ми се допаѓа. Побезбедно е. Има помалку очекувања. Ако пораснам, ќе пораснат и моите шанси. Но, сега за сега не посакувам нешто повеќе од неколку свирки месечно за луѓе кои сакаат да ме чујат, фино демо со кое би се гордеела и можеби некој рачно изработен промо-материјал.
Major/indie label?

I don’t think any major label will ever be interested in me.. I feel like this half-on-land, half-in-the-water animal, when all the musicians are big fish. I feel very very small in this music world, and I like it like that. It feels safer, less expectations. If I grow, chances will hopefully grow with me. But for now, there is not more that I wish for than a few shows a month, for some people who care to listen, a nice demo to be proud of, and maybe some hand made merchandise.

Кои ти се плановите за иднина?
Elke: Како дошло, така ошло!
Се плашам од очекувања бидејќи светов во кој живееме е премногу неизвесен и можам да бидам заборавена следната недела или месец. Наскоро ќе направам некои подобри снимки во домашно студио на еден другар, па барем ќе можам да извадам едно демо.
Ќе свирам, па ќе видиме…
What are your plans for the future?

What ever comes around, comes around! I’m a bit scared of hoping for things, since this is such an uncertain world, and I can be forgotten next week, or next month. I’m going to make some better recordings soon, in a home studio of a friend, so I at least have a demo to present to people. 
I’m just going to play, and we’ll see..


photo © Love Like Birds

Дали планираш да свириш низ Европа/светот?
Elke: Многу би сакала! Можно е оваа пролет да одам на турнеја со еден музичар, но бидејќи се уште е неизвесно, се обидувам да не гаам надежи. Ако некој сака да организира свирка, може да ме исконтактира. Би ми било задоволство.
Do you intent to play some shows around Europe/global?

I would love to! I might be able to go on tour with an artist as his opener, somewhere in spring, but since nothing is certain yet, I’m trying not to hope for it too much. If anyone can set up a show for me somewhere, contact me J, I would love to come and play.


Можеш да споделиш нешто што заборавив да те прашам, а би сакала да го споделиш со читателите
Elke: Уживајте. Уживајте во животот, љубовта, музиката, книгите… Има многу убави нешта во светот. Знам дека е тешко да се остане сталожен во ваков брз свет. Излезете и истражувајте, скокнете во длабоки непознати води. Не се плашете да имате и по некоја модрица. Слушајте ја Go Do од Jónsi и читајте ги стиховите. Одете и врескајте, викајте, направете земјотрес. Одете и правете.
Say something that i didn’t asked you in the previous questions, but you would like to share with the readers?

Enjoy. Enjoy life, love, music, books,.. There is a lot of beauty in the world, and I know it’s hard to relax and sit back in this constantly moving world. Go out and explore, jump into deep water. Get your knees bruised. Listen to Go Do by Jónsi, and read the lyrics. Go scream, do shout, make an earthquake. Go do.

.: shroomie | Skopje | 26.12.2010

———————————————————————————————————–

http://www.schamper.ugent.be/512/ik-kan-niet-anders

———————————————————————————————————–

Love Like Birds (Interview: Guus. Foto’s: Wannabes)

Love Like Birds, liefde als vogels. Elke de Mey is een 24-jarige Gentse en is het soort meisje waar onze onderburen het patent op lijken te hebben. Zo lieflijk, zachtaardig, zorgzaam en welbespraakt komt men ze in Nederland niet vaak tegen. Op haar hoofd danst een kastanjebruine haardos, en haar is gelaat versierd met een beminnelijke glimlach. Enkele minuten later dan de afgesproken tijd komt ze beleefd verontschuldigend bij de Paradiso aan. De reden van haar vertraging met zich meezeulend: aan haar zij prijkt gemaal Jinte Deprez van Balthazar – op zijn beurt misschien wel weer de coolste man van België. Het is een aandoenlijk gezicht. Al even bij elkaar, maar ogend als een kersvers koppel; glunderend, verlegen, hand in hand. Naar het zich laat aanzien zo blij als twee kleine kinderen. Het was namelijk even sinds ze elkaar zagen. Elke was al enige tijd op tour met de band Dark Dark Dark – en het was een lange tour. Niet alleen voor haar maar ook voor Jinte, zo te zien.

Love Like Birds

Edoch moet ik de boeman spelen en Elke even lenen voor een tweegesprek. Alhoewel haar artiestennaam Love Like Birds in Nederlandse contreien nog niet gelijk bellen doet rinkelen, zijn onze Belgische buren reeds bekend met haar slaapkamerfolk. Vorig jaar mei werd ze door Studio Brussel verkozen tot ‘vibe van het jaar’, een gerenommeerde benoeming voor een beginnend artiest. Evenwel verzorgde ze in 2012 het voorprogramma voor de Europese tour van het reeds genoemde Dark Dark Dark. Waarmee ’s moederlands grenzen werden overgestoken en Frankrijk, Duitsland, Nederland en Denemarken werden aangedaan. En dit alles op basis van slechts één gelijknamige EP die in 2011 ten tonele verscheen. Deze werd opgenomen op haar eigen slaapkamer, en afgeblust met een lo-fi productie om zo welbewust bij de luisteraar het idee op te wekken dat ze de liedjes naast je zit te spelen. De EP werd een bescheiden binnenlands succes. Niet veel later dreef haar stem minzaam op de nationale radiogolven. Het moet vreemd zijn, zo van je kleine Gentse slaapkamer rechtstreeks naar veelvuldige airplay op StuBru. ‘Ik vind het nog altijd onwaarschijnlijk’, bekent Elke nadat we hebben plaatsgenomen aan een tafel in het café van de Amsterdamse concertzaal. ‘Als ik mezelf op de radio hoor denk ik Oh wacht, ik herken dat nummer.’ Dan lachend: ‘Vervolgens blijkt dat ik het zelf ben. Dan ben ik wel een beetje trots.’

Elke’s carrière heeft een stijgende lijn ingezet. In de jaren 2010, 2011 en 2012 verdubbelde ze telkens haar aantal jaarlijks gespeelde shows. Ook zelf begint ze voorzichtig het voortschrijdende succes op te merken. ‘Het begint een beetje te rollen. Vooral doordat we de radio meekregen. Vroeger speelde ik bijvoorbeeld alleen als iemand het vroeg, nu heb ik een boeker: iemand die zelf vraagt of ik ergens kan spelen.’ Maar niet alles is vanzelf gegaan bij Love Like Birds. Ondanks het hoge aantal gespeelde shows, was optreden bij aanvang van haar carrière verre van vanzelfsprekend. ‘Ik vond het super eng. Liedjes uitbrengen is makkelijker, omdat je niet geconfronteerd wordt met mensen die effectief aan het luisteren zijn.’ Het was weer een heel ander verhaal toen ze haar nummers live ten gehore ging brengen, en haar diep persoonlijke teksten wildvreemden moest toezingen. ‘De eerste vijftig shows dacht ik ‘Ik loop weg’ en ‘ze gaan het niet leuk vinden’. Daar heb ik me echt overheen moeten zetten.’ De liedjes van Love Like Birds ademen een puurheid; ze zijn bezwangerd van een zekere intimiteit en emotie. Een potentieel gevaar bij het veelvuldig spelen van shows is dat een routine erin kan sluipen. Zulke routine zou de voor Love Like Birds zo belangrijke emotie kunnen doen afstompen, waardoor het moeilijk wordt dezelfde intimiteit telkens weer op te roepen. Elke erkent het probleem maar heeft daar naar eigen zeggen geen last van. ‘Ik was wel bang daarvoor, maar dat heb ik nog niet. De nummers en de verhalen erachter zijn zo echt dat ik me er telkens weer in kan vinden. Me inleven is nooit een probleem. Mocht het zover komen dat het een routine wordt, dan ga ik ermee stoppen. Dan is het niet meer echt voor niemand. Niet voor mij, niet voor andere mensen: dat vind ik niet eerlijk.’

Love Like Birds

Ondanks het huidige succes heeft Elke nog altijd niet getekend bij een platenlabel. Ze legt uit. ‘Bij het uitbrengen van de eerste EP wist ik helemaal niet wat het allemaal zou brengen. Nu is het wat serieuzer en kan ik wellicht koffie gaan drinken met wat mensen die me wat willen aanbieden.’ Gebrek aan interesse is er allerminst, maar ze is gehecht aan de vrijheid die ongetekend zijn met zich meebrengt. ‘Ik wil niks moeten. Dit is allemaal voor mijn plezier.’ En plezier heeft ze er zeker in. Ze gaat enthousiast verder: ‘Ik doe het zó graag. Dit is het enige waar ik op dit moment geen stress van krijg. Ik voel me er goed en rustig in; muziek maken en op tour gaan. Dit hele leven.’

Gelukkig voor de jongedame mag ze hier waarschijnlijk ook nog wel even mee doorgaan. Ze is inmiddels druk bezig met de voorbereidingen voor de opnames van de nieuwe EP die in het voorjaar gaan plaatsvinden. ‘Ik hoop dat alles blijft zoals het nu is. Ik zou in de toekomst heel graag twee keer per jaar blijven touren. En wellicht ooit eens Into The Great Wide Open spelen. Dat wil ik het liefst. Dus bij deze!’ Verleden zomer was ze al op het vrolijke Vlielandse festival aanwezig. Niet in de hoedanigheid als artiest, maar onder de vleugels van haar vriendje zijn band. Net als zij zijn ook alle bandleden van Balthazar afkomstig uit het Vlaamse Gent. Een stad die menig muziekliefhebber zich doet afvragen wat er ginder toch in het grondwater zit. Na the Bony King of Nowhere, Balthazar en the Subs is Gents jongste exportproduct nu dus Love Like Birds. Elke beaamt dat ze veel te danken heeft aan haar stad. Eenieder waarmee ze samenwerkt komt uit Gent; van de producer van haar EP tot aan de vervaardiger van de artwork die van de hoes prijkt, tot aan de ontwerpers van de merchandise en regisseurs van haar videoclip. ‘Het zijn allemaal vrienden. Mensen die ik vertrouw, waarmee ik op café ga en dit soort dingen bedenk. Mijn merchandise bijvooorbeeld wordt gedaan door Patricia Vanneste van Balthazar.’ Giechelend: ‘Zo houd ik het ook allemaal low-budget.’

Omdat ik Jinte niet onnodig lang van Elke wil onthouden, sluit ik het interview af. Diezelfde avond wist ze de met luidruchtige Hollanders volgepakte bovenzaal van de Paradiso het zwijgen op te leggen. Een prestatie van formaat. Wellicht waait haar succes het komende jaar over naar Nederland, en zal haar naam ook over de vaderlandse polders rondzingen. Het zij d’r gegund. Voor u het vergeet: Love Like Birds, liefde als vogels.

(http://www.fileunder.nl/archives/2013/02/love_like_birds.php)

Advertisements